Wilhelm Busch

» Max un Moritz «

En Fleetengeschicht mit sööben Dullerien.
Op Platt nohvertellt
von Arnd Immo Richter

64 Seiten
ISBN 978-3-937467-97-9

13,90

„Max un Moritz“ – kümmt in de düütsche Literatuur glieks noh de Bibel. „Max un Moritz“ kümmt ook in Öbersetten vun Busch sien Düütsch noh anner Sprooken vun düsse Welt glieks noh de Bibel. Un sünnerli gellt dat för Öbersetten noh düütsche Mundoorten. Kloor, Wilhelm Busch is jo en Düütschen. Un dorüm warrt sien Literatuur ook opierst mool för de düütschsprooken Minschen druckt un ook vun düsse Lüüd leest.

Man eegens hett Willem Busch jo ni in sien eegen Sprook schreeben. Dat dee he bloots af un an mool. To’n Bispill: wenn Krischan Stinkel to sien Fruu bi de „Partikuloristens“ oder „Sien Gebortsdag“ seggt: „De fuulen, Stine, dat sünd miene!“ Meent hett he de Eiers, de he to dat Nest vun de Gluckhenn tostüürt harr. De dicken Dierns vun Dörpen harrn jüm mit'n Mors breetpedd’. Un nu rüükt de fuulen Eiers in’n grooten Kring rund üm dat mallöörte Fuhrwark.

Man dacht hett Busch op Platt. In sien’ Kopp is allns op Platt afloopen. Dorüm kann’n Busch ook so lichtto ,rüggöbersetten’, in sien eegen Sprook. Tominnst all de Geschichten, de sick in Busch sien oostfäälsch Heimot afspeelen doot.

Mien Opgoov bi’n Öbersetten: ik müss nu bloots noch Busch sien oostfäälsch Kopp-Teksten ut Busch sien schreeben Geel (Hoogdüütsch) noh mien plattdüütsch (Nedder-) Sassisch röberbringen. (Aus dem Vorwort).

Jungedi – kannst wat beleeben:
Eische Kinner deit dat geeben!
Twee, de Max un Moritz heeten,
Warrst’ woll ni so gau vergeeten!
,,Vöör dat Leege doot ju wohren!“
Kiek, dor gnickern se bloots liesen
Un deen di den Vogel wiesen!
Man för Dullkroom, Jux und Schiet
Harrn se jümmers banni Tiet!